ENDO3-Masas selares

Respecto as masas selares, é FALSO: (2024 enero) a) Cos adenomas hipofisarios de menos de 1 cm se denominen microadenomas. b) Que podan secretar GH. c) Que podan ocasionar oftalmoplexia. d) Que xeralmente sexan lesions benignas. e) Que xeralmente causen diabetes insípida.

En relación cas masas selares es FALSO que: (2023 junio) a) Sexan más frecuentes nos homes. b) Podan ser hiperfuncionantes. c) Podan causar alteraciones da personalidade. d) Podan ser de orixe vascular. e) Podan ser quísticas.

Os tumores hipofisarios: (2024 junio) a) Poden causar clínica compresiva local. b) Poden estar relacionados son síndromes xenéticos. c) Poden causas oftalmoplexia. d) A cirurxía transesfenoidal endoscópica es tratamento de elección en todos eles. e) "a", "b", "c" son correctas.

En relación cas masas selares: (2023 enero) a) Poden ser non funcionantes. b) Poden atoparse incidentalmente nunha proba de imaxe. c) Aos microadenomas non funcionantes debeselles facer inicialmente seguimento con RNM ao cabo dun ano. d) A afectación da vía óptica suxire invasividade. e) Todas son correctas.

Os tumores hipofisarios: (2023 junio) a) Xeralmente son de natureza benigna. b) Habitualmente ocasionan unha diabetes insipida central. c) Poden causar un hipertiroidismo. d) "a" e "c" son correctas. e) Todas son correctas.

Examen Enero 2026: Pregunta 1 Un home de 42 anos presenta cefalea e perda do campo visual temporal. Refire que consume anabolizantes androxénicos. A resonancia magnética revela un tumor selar de 3,5 cm con compresión quiasmática. Prolactina: 38 ng/ml (VN < 25). Función tiroidea normal. ¿Cal é a explicación/curso de acción MÁIS axeitado? a. É improbable que se trate dun prolactinoma debido a unha PRL só lixeiramente elevada; recoméndase cirurxía directa. b. É moi probable que haxa interferencia cos anabolizantes; interromper os suplementos e repetir a proba. c. É posible un efecto "gancho"; repetir a proba de prolactina con dilucións seriadas. d. Trátase de macroprolactinemia; solicitar precipitación con PEG. e. Trátase dun incidentaloma non funcional; só se recomenda observación.

xamen Enero 2026: Pregunta 2 2. Unha muller de 27 anos presenta amenorrea secundaria e galactorrea de 3 meses de duración. Prolactina: 120 ng/ml (rango normal < 25). RM: lesión hipofisaria de 6 mm sen afectación quiasmática. Función tiroidea normal. ¿Cal é o tratamento inicial máis axeitado? a. Resección transesfenoidal inmediata b. Cabergolina semanalmente c. Anticonceptivos orais combinados durante 6 meses d. Levotiroxina 50 ug/dL e. Radioterapia hipofisaria.

Examen Enero 2026: Pregunta 4 4. Unha muller de 45 anos presenta trazos progresivamente toscos e parestesias nos dedos das mans. O IGF-1 é 1,7 x LSN confirmado en dúas probas separadas. ¿Cal é o seguinte paso diagnóstico máis axeitado? a. Repetir a medición inicial da GH b. Resonancia magnética hipofisaria con contraste c. Proba oral de tolerancia á glicosa con medición da GH d. Ensaio terapéutico con octreotide e. ENMG das extremidades.

Examen Enero 2026: Pregunta 5 5. Home de 36 anos con acromegalia; a resonancia magnética mostra un microadenoma hipofisario de 6 mm sen compresión quiasmática nin afectación dos senos cavernosos. ¿Cal sería o tratamento inicial de elección?: a. Radioterapia hipofisaria b. Octreotida como tratamento de primeira liña c. Cabergolina como monoterapia d. Cirurxía transesfenoidal endoscópica e. Vixilancia continua.

Examen Enero 2026: Pregunta 6 6. Unha muller de 62 anos presenta acromegalia e un macroadenoma de 2,8 cm sen defectos do campo visual. O equipo cirúrxico considera que o seu risco anestésico é alto debido a unha cardiopatía avanzada e, polo tanto, non é candidata a cirurxía inmediata. ¿Cal é a mellor opción terapéutica inicial? a. Análogo da somatostatina de acción prolongada (octreotide LAR ou lanreotide) b. Pegvisomant como tratamento de primeira liña c. Cabergolina como monoterapia d. Radioterapia inmediata e. Observar e reavaliar aos 6 meses.

9. Neno de 12 anos con cefalea, déficit do campo visual temporal, retraso recente do medre e poliuria/polidipsia. Exame do fondo de ollo sen papiledema. ¿Cal sería o estudo de imaxe inicial de elección?: a. TC cranial sen contraste b. Radiografía da sela turca c. Anxiografía por RM d. RM selar/paraselar con contraste e. Ecografía transcranial.

Examen Enero 2026: Pregunta 41 41. Unha muller de 33 anos, tras unha cirurxía de craniofarinxioma, presenta poliuria de inicio repentino. Durante unha proba de privación de auga, a osmolalidade urinaria aumenta en <10%. Tras a administración de desmopresina, aumenta nun 65%. Cal é o diagnóstico? a. Diabetes insípida nefroxénica b. Polidipsia psicóxena c. Diabetes insípida central parcial d. Diabetes insípida central completa e. Non ten diabetes insípida.

amen Enero 2026: Pregunta 84 84. El síndrome MEN tipo 1 se caracteriza por: a. hemangioblastoma en cerebelo, carcinoma de células renales, feocromocitoma bilateral y neoplasia endocrina de páncreas. b. manchas café con leche en la piel, feocromocitoma bilateral, neurofibromas, neoplasia endocrina de páncreas funcional. c. hiperparatiroidismo, tumores neuroendocrinos pancreáticos, tumores de la glándula hipófisis d. angiomiolipomas, quistes renales, miomas cardíacos, y neoplasia endocrina de páncreas. e. neurofibromatosis, angiomiolipomas, feocromocitoma y tumores neuroendocrinos del páncreas.

Examen Junio 2026: Pregunta 29 29. Muller de 55 anos remitida por cefalea, artrose precoz de xeonllos, síndrome do túnel carpiano bilateral e apnea do sono. Ten HbA1c 7,8%, insuficiencia renal crónica estadio 4 e perda de peso recente por enfermidade intercurrente. O médico sospeita acromegalia e solicita IGF-1, que resulta discretamente elevado. Entre as que se citan, ¿cal sería a interpretación máis prudente? a. O IGF-1 elevado confirma acromegalia sen máis probas b. A insuficiencia renal e a malnutrición poden dificultar a interpretación do IGF-1 c. A GH basal normal excluiría o diagnóstico d. Debe iniciarse cabergolina directamente e. A apnea do sono descarta acromegalia.

Examen Junio 2026: Pregunta 30 30. Home de 42 anos con macroadenoma hipofisario incidental de 18 mm. Non ten rasgos faciais moi chamativos, pero presenta HTA, diabetes de difícil control e hipertiroidismo. IGF-1: 2,1 veces o límite superior para idade e sexo. Prolactina normal. Campimetría sen defectos. Entre as que se citan, ¿cal sería a seguinte actuación máis axeitada? a. Diagnóstico de prolactinoma e iniciar cabergolina b. Solicitar RMN corporal para buscar tumor ectópico antes de estudar hipófise c. Completar estudo hipofisario e valorar tratamento cirúrxico transesfenoidal d. Observar 12 meses porque non hai alteración campimétrica e. Iniciar test de tolerancia insulínica.

Examen Junio 2026: Pregunta 31 31. Home de 51 anos con facies acromegálica, macroglosia, prognatismo, cefalea e defecto campimétrico bitemporal. IGF-1 elevado. RMN: macroadenoma hipofisario de 25 mm con compresión quiasmática, sen invasión cavernosa clara. Entre as que se citan, ¿cal sería a mellor estratexia terapéutica inicial? a. Cabergolina oral como único tratamento b. Radioterapia inicial c. Cirurxía transesfenoidal d. Pegvisomant como primeira opción e. Seguimento con RMN anual.

Examen Junio 2026: Pregunta 32 32. Muller de 59 anos con acromegalia confirmada, macroadenoma invasivo non resecable, sen compromiso visual, insuficiencia cardíaca e EPOC grave. O risco anestésico considérase moi alto, IGF-1 elevado e GH non suprimida tras SOG. Entre as que se citan, ¿cal sería a mellor opción inicial razonable? a. Cirurxía obrigatoria malia o risco b. Análogos de somatostatina de primeira xeración como tratamento médico primario c. Radioterapia como primeira liña d. Pegvisomant en combinación con agonistas dopamínicos e. Ningún tratamento pola idade.

Examen Junio 2026: Pregunta 83 83. Muller de 57 anos que consulta por galactorrea espontánea. Nega problemas visuais, a exploración física e campos visuais son normais. Glucemia e función tiroidea e renal normais. Concentracións plasmáticas de prolactina son <30 min: >100 ng/mL, 0 min: 1065 ng/mL (FN: 1,9-20,3 ng/mL), (macroPRL: 101 ng/mL). O cortisol en saliva ás 23 horas foi de 0,55 ug/dL (normal <0,24 ug/dL). Na RMN de hipófise obsérvase unha masa hipofisaria de 2,5 cm, lateralizada cara a dereita, en contacto estreito co seo cavernoso, co tallo hipofisario non desprazado. Campimetría normal. Entre as que se citan, ¿cal sería o seguinte paso con esta doente?: a) Iniciar tratamento con cabergolina b) Iniciar tratamento bromocriptina c) Derivar a neurocirurxía para hipofisectomía d) Prescribir radioterapia para macroadenoma e) Non precisa ningún tratamento dado que se trata dun prolactinoma, non ten afectación do quiasma óptico, si o quere a paciente, e solicita unha RMN de hipófise de control en 6 meses.

Examen Enero 2025: Pregunta 2 2) El síndrome MEN tipo 1 se caracteriza por: a) Hemangioblastoma en cerebelo, carcinoma de células renales, feocromocitoma bilateral y neoplasia endocrina de páncreas. b) Manchas café con leche en la piel, feocromocitoma bilateral, neurofibromas, neoplasia endocrina de páncreas funcional. c) Hiperparatiroidismo, tumores neuroendocrinos pancreáticos, tumores de la glándula hipófisis. d) Angiomiolipomas, quistes renales, miomas cardíacos, y neoplasia endocrina de páncreas. e) Neurofibromatosis, angiomiolipomas, feocromocitoma y tumores neuroendorinos del páncreas.

Examen Enero 2025: Pregunta 57 57) ¿Qué podemos encontrar ante un paciente que tiene una masa selar de gran tamaño que comprime estructuras como el tallo hipofisario, quiasma óptico e hipotálamo? a) Un aumento de los niveles de prolactina b) Alteraciones en el campo visual c) Diabetes insípida d) Alteraciones en la regulación del sistema autonómico e) Todas las respuestas anteriores son correctas.

Examen Enero 2025: Pregunta 58 58) En el craneofaringioma, señala la respuesta correcta: a) La resonancia magnética es la mejor prueba de imagen para evaluar la presencia de calcificaciones b) Puede llegar a alcanzar gran tamaño, infiltrando estructuras adyacentes c) Es frecuente la transformación maligna d) Las recurrencias postoperatorias no son frecuentes e) Se suelen diagnosticar en el paciente anciano.

Examen Enero 2025: Pregunta 78 78) Un home de 45 anos acode á consulta debido á diminución da libido e problemas de visión. As análises de sangue mostran un nivel de prolactina de 250 ng/ml e unha resonancia magnética revela un tumor hipofisario de 2,5 cm. Cal sería o tratamento inicial máis axeitado para este paciente? a) Cirurxia transesfenoidal inmediata b) Radioterapia c) Agonista de dopamina (como cabergolina ou bromocriptina) d) Terapia de substitución de testosterona e) Observación e seguimento sen tratamento.

Examen Enero 2025: Pregunta 79 79) Un home de 38 anos acode á consulta queixándose de fortes dores de cabeza e perda progresiva da visión periférica. Unha resonancia magnética revela un macroadenoma hipofisario de 3,5 cm con extensión supraselar e compresión do quiasma óptico. Os niveis hormonais mostran hiperprolactinemia de 1200 ng/ml. Despois de 6 meses de tratamento con cabergolina en doses máximas, os síntomas visuais persisten e o tamaño do tumor só se reduciu nun 10%. Cal sería o seguinte paso máis axeitado no manexo deste paciente? a) Aumentar a dose de cabergolina b) Cambiar a bromocriptina c) Cirurxía transesfenoidal endoscópica d) Radioterapia estereotáctica e) Observación e seguimento con resonancia magnética en serie.

Examen Junio 2025: Pregunta 4 4. O craneofarinxioma é un tumor que con frecuencia adoita causar un hipopituitarismo. Entre as que se citan, ¿cál das seguintes alteracións é MENOS frecuente? a. Déficit de GH b. Diabetes insípida c. Hipogonadismo d. Hipotiroidismo central e. Insuficiencia suprarrenal.

Examen Junio 2025: Pregunta 9 9. Os tumores hipofisarios: a. Poden causar clínica compresiva local b. Poden estar relacionados son síndromes xenéticos c. Poden causas oftalmoplexia d. A cirurxía transesfenoidal endoscópica é o tratamento de elección en todos eles e. "a", "b", "c" son correctas.

xamen Junio 2025: Pregunta 11 11. A síndrome 3PAs se define por: a. Adenoma de paratiroides e feocromocitoma b. Carcinoma renal e carcinoma hipofisario c. Paraganglioma e carcinoma medular de tiroides d. "a" e "c" son correctas e. Todas son falsas.

12. ¿Cál das seguintes afirmacións sobre a síndrome FIPA é FALSA: a. Sempre se asocia cun xigantismo hipofisario b. É un trastorno autosómico dominante c. Nun 20% aproximadamente dos casos é causado por variantes no xene AIP d. Sempre se relaciona con adenomas hipofisarios e. Os adenomas hipofisarios poden ser non secretores.

Examen Junio 2025: Pregunta 13 13. En relación cos tumores hipofisarios non funcionantes, é FALSO: a. Débese iniciar sempre tratamento con cabergolina se existe clínica compresiva local b. Pode haber hiperprolactinemia c. Poden causar hipotiroidismo d. Poden ser causa de hipogonadismo e. Poden causar alteracións campimétricas.

Examen Junio 2025: Pregunta 14 14. Muller de 26 anos, natural de Pontevedra, que acude á súa consulta de médico de Atención Primaria por: amenorrea de 18 meses, cefalea a diario cada vez máis intensa, alteracións no campo visual e galactorrea. Na exploración física vostede comproba que presenta galactorrea á expresión e unha hemianopsia bilateral heterónima bitemporal mediante campimetría de confrontación. Non presenta outros antecedentes nin consume fármacos. Como médico de familia, ¿cál debería ser a súa actitude con esta doente? a. Derivala ao Servicio de Urxencias b. Derivala ao servicio de Endocrinoloxía con carácter preferente c. Derivala ao servicio de neurocirurxía d. Iniciar tratamento con agonistas dopaminérxicos e. Solicitar unha RNM de hipotálamo-hipófise con carácter urxente.

Examen Junio 2025: Pregunta 18 18. Un doente presenta acromegalia, hiperplasia suprarrenal, carcinoma diferenciado de tiroides, mixoma auricular e máculas en labios, conxuntiva e mucosa oral. Este conxunto de alteracións é suxestivo de: a. Síndrome de McCune-Albright b. Complexo de Carney c. Síndrome FIPA d. Neoplasia endocrina múltiple tipo 1 e. Neoplasia endocrina múltiple tipo 4.