option
Cuestiones
ayuda
daypo
buscar.php

ENDO5-Acromegalia

COMENTARIOS ESTADÍSTICAS RÉCORDS
REALIZAR TEST
Título del Test:
ENDO5-Acromegalia

Descripción:
Acromegalia arauji

Fecha de Creación: 2026/10/20

Categoría: Otros

Número Preguntas: 33

Valoración:(0)
COMPARTE EL TEST
Nuevo ComentarioNuevo Comentario
Comentarios
NO HAY REGISTROS
Temario:

Respecto a la acromegalia, solo una afirmación es INCORRECTA: a) La fragilidad ósea está aumentada. b) La primera causa de mortalidad es la oncológica. c) El exceso de GH/ IGF-I ejerce un efecto anabólico. d) El fenotipo histológico escasamente granulado se caracteriza por una enfermedad menos severa y mejor respuesta al tratamiento con análogos de la somatostatina. e) Cursa con pérdida de masa grasa.

¿Cuál de las siguientes manifestaciones clínicas o complicaciones NO suelen estar presentes o desarrollarse en un paciente con acromegalia? a) Adiposidad. b) Disfunción diastólica. c) Prognatismo. d) Diabetes o intolerancia a la glucosa. e) Artropatía. f) Fragilidad ósea. g) Cardiopatía.

Respecto ao tratamento da acromegalia: a) A cirurxia transesfenoidal endosópica é o tratamento primario de elección. b) A radioterapia adyuvante tras cirurxia é sempre necesaria para reducir o risco de recidivas. c) O tratamento con análogos da somatostatina débese instaurar sempre antes da cirurxia para reducir o tamaño tumoral. d) "a" e "c" son correctas. e) Todas son falsas.

Entre os que se citan, ¿cál é a causa máis frecuente de acromegalia? a) Adenoma hipofisario aillado esporádico. b) Síndrome de McCune-Albrigth. c) Carcinoma hipofisario. d) FIPA. e) Acroxigantismo familiar ligado ao X.

La presencia de máculas hiperpigmentadas en un paciente con acromegalia nos debe llevar a sospechar la presencia de: a) Un MEN1. b) Un MEN4. c) Una mutación del gen GNAS. d) Una mutación del gen PROP. e) Una mutación del gen AIP.

Un doente presenta acromegalia, hiperplasia suprarrenal, carcinoma diferenciado de tiroides, mixoma auricular e máculas en labios, conxuntiva e mucosa oral. Este conxunto de alteracións é suxestivo de: a) Síndrome de McCune-Albright. b) Complexo de Carney. c) Síndrome FIPA. d) Neoplasia endocrina múltiple tipo 1. e) Neoplasia endocrina múltiple tipo 4.

¿Cál das seguintes afirmacións sobre a síndrome FIPA é FALSA?: a) Sempre se asocia cun xigantismo hipofisario. b) É un trastorno autosómico dominante. c) Nun 20% aproximadamente dos casos é causado por variantes no xene AlP. d) Sempre se relaciona con adenomas hipofisarios. e) Os adenomas hipofisarios poden ser non secretores.

A síndrome 3PAs se define por: a) Adenoma de paratiroides e feocormocitoma. b) Carcinoma renal e carcinoma hipotisario. c) Paraganglioma e carcinoma medular de tiroides. d) "a" e "c" son correctas. e) Todas son falsas.

Respecto a la acromegalia, solo una afirmación es INCORRECTA: a) La fragilidad ósea está aumentada. b) La primera causa de mortalidad es la oncológica. c) El exceso de GH / IGF-I ejerce un efecto anabólico. d) El fenotipo histológico escasamente granulado se caracteriza por una enfermedad menos severa y mejor respuesta al tratamiento con análogos de la somatostatina. e) Cursa con pérdida de masa grasa. El fenotipo escasamente granulado en la acromegalia se asocia a: enfermedad más agresiva, peor respuesta a los análogos de la somatostatina, pacientes habitualmente más jóvenes.

¿Cuál de las siguientes manifestaciones clínicas o complicaciones NO suelen estar presentes o desarrollarse en un paciente con acromegalia? a) Adiposidad. b) Disfunción diastólica. c) Prognatismo. d) Diabetes o intolerancia a la glucosa. e) Artropatía. f) Fragilidad ósea. g) Cardiopatía.

¿Cál é o mellor test pra o diagnóstico e seguimento da acromegalia? a) Determinación de GH en xaxún en 2 tempos. b) Determinación de IGF1. c) Test de hipoglucemia insulínica. d) Test de tolerancia á glucosa pra GH. e) Test do giucagon.

a) Incorrecta: a secrecion pulsatil da GH e a sua vida media curta impiden o diagnostico fiable cunha medicion basal illada. b) Correcta: o IGF-1 serico posue vida media longa e niveis estables, sendo a proba de cribado e seguimento de primeira eleccion. c) Incorrecta: e un test de estimulo indicado para o diagnostico de deficit de GH, nunca para hipersomatotropismo. d) Incorrecta: a sobrecarga oral de glicosa e a proba confirmatoria (gold standard) de supresion, pero non o test inicial nin o mellor para seguimento rotineiro. e) Incorrecta: proba de estimulo empregada para avaliar a reserva de GH e cortisol, sen utilidade no exceso de GH.

Nun home de 51 anos que consulta por diabetes mellitus tipo 2 chámalle a atención a sua facies acromegaloide. Ademáis o individuo amosa diastemas e macroglosia, asi como refire que deixou de usar aneis porque quedabanlle pequenos, así como que tivo que aumentar a talla do calzado. ¿Cál sería a primeira proba complementaria que solicitaria para confirmar a sua sospeita de acromegalia? a) IGF1 plasmático. b) GH en dous tempos (-30, 0). c) GH tras SOG.

¿Cuál de los siguientes resultados bloquímicos confirma) la presencia de una acromegalia? a) GH tras sobrecarga oral de glucosa > 2 ng/ml. b) GH basal media superior a 2,5 ng/ml. c) GH tras sobrecarga oral de glucosa > 0,4 ng/ml. d) GH tras sobrecarga oral de glucosa > 1,8 ng/ml. e) Ninguno de los anteriores.

Una muller de 25 anos, asintomática e sen antecedentes de interés, presenta unhas concentracións plasmáticas de IGF1 persistentemente elevadas. A concentración nadir de GH tras unha SOG fol de 0.5 e 0.8 ng/mL en duas probas (técnica de determinación altamente sensible). Con estos datos, ¿qué proba complementaria solicitaria en primeiro lugar entre as que se citan? a) Determinación de GHRH. b) Ningunha xa cos tests de GH tras SOG descartaron hipersecreción de GH. c) RNM hipófisis. d) A1c para excluir diabetes. e) Campimetría.

Respecto a acromegalia é FALSO que: a) Os valores basais de GH carezcan de interés no diagnóstico. b) O valor de IGF1 sexa o mellor test de diagnóstico. c) O test de supresión de GH tras SOG sexa o test de primeira elección pra o diagnóstico. d) Un dos criterios de control durante o tratamento sexa un valor de IGF1 normal. e) O pegvisomant sexa un antagonista do receptor da GH.

¿Entre os que se citan cuál se considera un fármaco de primeira liña no tratamento da acromegalia ca intención de reducir tamaño tumoral? a) Lanreótido. b) Pasireótido. c) Pegvisomant. d) Cabergolina. e) Todas son correctas.

En relación ao tratamento da acromegalia: a) O pasireótido seria o primeiro fármaco de elección polo seu efecto antisecretor e antitumoral. b) A cirurxía transesfenoidal endoscópica é habitualmente a primeira liña de tratamento. c) A radioterapia é a segunda liña de tratamento. d) Os análogos da somatostatina poderían considerarse como primera liña de tratamento en certos casos. e) "b" e "d" son correctas.

¿Cuál es el mejor diagnóstico y seguimiento de la acromegalia? (junio 2024) a) Determinación de GH en ayuno en 2 tiempos b) Determinación de IGF – 1 c) Test de hipoglucemia insulínica d) Test de tolerancia a la glucosa para GH e) Test de glucagón.

Entre los que se citan, ¿Cuál se considera un fármaco de primera línea en el tratamiento de la acromegalia con la intención de reducir tamaño tumoral? (junio 2024) a) Lanreótido b) Pasireótido c) Pegvisomant d) Cabergolina e) Todas son correctas.

En relación con el tratamiento de la acromegalia (enero 2024): a) El pasireótido sería el primer fármaco de elección por su efecto antisecretor y antitumoral b) La cirugía transesfenoidal endoscópica es habitualmente la primera línea de tratamiento c) La radioterapia es la segunda línea de tratamiento d) Los análogos de la somatostatina se podrían considerar como primera línea de tratamiento en algunos casos e) B y d son correctas.

Indique la respuesta incorrecta respecto al tratamiento con análogos de somatostatina de primera generación en la acromegalia: (2022 junio) a) El 50-55% de los pacientes se controlan bioquímicamente con este tratamiento. b) Son la primera línea de tratamiento después de la cirugía no curativa. c) Suelen tener un efecto menor sobre la glucemia. d) Con frecuencia disminuyen el tamaño tumoral. 11 e) Ejercen su efecto por activación de los receptores de somatostatina subtipo 5. G.

5. Home de 36 anos con acromegalia; a resonancia magnética mostra un microadenoma hipofisario de 6 mm sen compresión quiasmática nin afectación dos senos cavernosos. ¿Cal sería o tratamento inicial de elección?: junio25 a. Radioterapia hipofisaria b. Octreotida como tratamento de primeira liña c. Cabergolina como monoterapia d. Cirurxía transesfenoidal endoscópica e. Vixilancia continua.

6. Unha muller de 62 anos presenta acromegalia e un macroadenoma de 2,8 cm sen defectos do campo visual. O equipo cirúrxico considera que o seu risco anestésico é alto debido a unha cardiopatía avanzada e, polo tanto, non é candidata a cirurxía inmediata. ¿Cal é a mellor opción terapéutica inicial? a. Análogo da somatostatina de acción prolongada (octreotide LAR ou lanreotide) b. Pegvisomant como tratamento de primeira liña c. Cabergolina como monoterapia d. Radioterapia inmediata e. Observar e reavaliar aos 6 meses.

7. Un doente recibe un diagnóstico recente de acromegalia. ¿Cal é a comorbilidade máis prevalente e debería ser obxecto de cribado activo no momento do diagnóstico? a. Enfermidade de Addison b. Artrite reumatoide c. Apnea obstrutiva do sono d. Esclerose múltiple e. Hipoparatiroidismo.

7. Un doente recibe un diagnóstico recente de acromegalia. ¿Cal é a comorbilidade máis prevalente e debería ser obxecto de cribado activo no momento do diagnóstico? junio25 a. Enfermidade de Addison b. Artrite reumatoide c. Apnea obstrutiva do sono d. Esclerose múltiple e. Hipoparatiroidismo.

29. Muller de 55 anos remitida por cefalea, artrose precoz de xeonllos, síndrome do túnel carpiano bilateral e apnea do sono. Ten HbA1c 7,8%, insuficiencia renal crónica estadio 4 e perda de peso recente por enfermidade intercurrente. O médico sospeita acromegalia e solicita IGF1, que resulta discretamente elevado. Entre as que se citan, ¿cal sería a interpretación máis prudente? • a. O IGF-1 elevado confirma acromegalia sen máis probas • b. A insuficiencia renal e a malnutrición poden dificultar a interpretación do IGF-1 • c. A GH basal normal excluiría o diagnóstico • d. Debe iniciarse cabergolina directamente • e. A apnea do sono descarta acromegalia.

29. Muller de 55 anos remitida por cefalea, artrose precoz de xeonllos, síndrome do túnel carpiano bilateral e apnea do sono. Ten HbA1c 7,8%, insuficiencia renal crónica estadio 4 e perda de peso recente por enfermidade intercurrente. O médico sospeita acromegalia e solicita IGF1, que resulta discretamente elevado. Entre as que se citan, ¿cal sería a interpretación máis prudente? • a. O IGF-1 elevado confirma acromegalia sen máis probas • b. A insuficiencia renal e a malnutrición poden dificultar a interpretación do IGF-1 • c. A GH basal normal excluiría o diagnóstico • d. Debe iniciarse cabergolina directamente • e. A apnea do sono descarta acromegalia.

31. Home de 51 anos con facies acromegálica, macroglosia, prognatismo, cefalea e defecto campimétrico bitemporal. IGF-1 elevado. RMN: macroadenoma hipofisario de 25 mm con compresión quiasmática, sen invasión cavernosa clara. Entre as que se citan, ¿cal sería a mellor estratexia terapéutica inicial? • a. Cabergolina oral como único tratamento • b. Radioterapia inicial • c. Cirurxía transesfenoidal • d. Pegvisomant como primeira opción • e. Seguimento con RMN anual.

32. Muller de 59 anos con acromegalia confirmada, macroadenoma invasivo non resecable, sen compromiso visual, insuficiencia cardíaca e EPOC grave. O risco anestésico considérase moi alto, IGF-1 elevado e GH non suprimida tras SOG. Entre as que se citan, ¿cal sería a mellor opción inicial razonable? • a. Cirurxía obrigatoria malia o risco • b. Análogos de somatostatina de primeira xeración como tratamento médico primario - c. Radioterapia como primeira liña • d. Pegvisomant en combinación con agonistas dopamínicos • e. Ningún tratamento pola idade.

81) Un home de 45 anos acode a consulta polo aumento progresivo do tamaño das súas mans e pés nos últimos anos. Ela di que xa non-lle caben os aneis e que tivo que aumentar a súa talla. Tamén menciona roncos intensos, sudoración excesiva e dor nas articulacións. Cal dos seguintes achados na exploración física sería máis suxestivo de acromegalia? a) Hipertensión arterial b) Bocio difuso c) Prognatismo d) Edema nos membros inferiores e) Tremor fino das mans.

82) Unha muller de 52 anos acode á clínica debido ao aumento progresivo do tamaño das súas mans e pés, así como aos cambios faciais nos últimos anos. Cal sería a proba inicial máis axeitafa para confirmar o diagnóstico de acromegalia?
 a) Resonancia magnética da hipófisis b) Medición dos niveís séricos de IGF-1 c) Sobrecarga oral de glucosa para GH d) Medición dos niveis séricos basais de hormona de crecemento e) Radiografía da man 83) A unha muller de 42 anos.

83) A unha muller de 42 anos diagnosticáselle acromegalia por un adenoma hipofisario de 1,5 cm. A cirurxía transesfenoidal non logrou a resección completa do tumor e os niveis de IGF-1 seguen elevados. Cal sería o seguinte paso máis axeitado no tratamento desta doente? a) Administrar pegvisomant claramente b) Comezar o tratamento con cabergolina c) Iniciar radioterapia estereotáxica d) Comezar a octreótida de acción prolongada e) Repetir cirurxía transesfenoidal.

Denunciar Test