Examen titorías

A técnica de recollida de datos, onde se describen, de forma gráfica, as relacións que se establecen entre os distintos subsistemas e entre estes axentes e os axentes das entornas próximas denomínase: Familiograma-genograma. Sociograma. Ecomapa.

Tendo en conta o sociograma anterior: Mar, Celia, Lisbet e Tania sí forman un clique. Mar, Celia, Lisbet e Tania non forman un clique. Mar, Celia, Lisbet e Tania son as líderes do grupo.

Tendo en conta o sociograma anterior: Fredo corre o risco de sufrir acoso nese grupo. Fredo é o líder do grupo. Fredo é unha eminencia gris.

Tendo en conta o sociograma anterior: Ana, Charo e Irune están moi integradas socialmente no grupo. No subgrupo de Ana, Charo e Irune non hai unha estrela. Ana presenta unha expansividade social moi socializadora.

Tendo en conta o sociograma anterior: Trátase dun grupo pouco cohesionado. O grupo posúe unha elevada expansividade positiva dos seus membros. Trátase dun grupo cheo de líderes sociométricos.

Tendo en conta o sociograma anterior: Lisbet podería axudar a integrar a Fredo no grupo. Mar ten maior expansividade positiva que Celia. O status sociométrico de Tania é superior ao de Mar.

A toma de decisións conxunta e horizontal, que garanten a implicación de todos os sectores dunha comunidade educativa para a mellora do proceso de E-A, denomínase: Parentalidade positiva. Paridariado. Partenariado.

O proxecto pedagóxico que supón a unión de éxito educativo e compromiso social, denomínase: Mediación escolar. Aprendizaxe servizo. Comunidades de aprendizaxe.

Os tres estilos de control parental descritos por Baumrid (1966) son: Democrático, permisivo e neglixente. Autoritario, democrático e permisivo. Democrático, autoritario e neglixente.

O genograma é unha técnica da que se fai uso para: Obter información sobre os membros da familia e as dinámicas que se establecen entre eles. Describir as relacións que se establecen entre os distintos subsistemas. Analizar a información sobre a familia e outros axentes das entornas próximas á familia.

Entre as formas de colaboración máis frecuentes que soemos atopar nun centro educativo son: Comunicación verbal e non verbal. Comunicación formal e non formal. Comunicación formal, informal e formativa.

O PROA+ é un programa dirixido a: A orientación, avance e enriquecemento educativo en centros de especial complexidade educativa nos centros docentes públicos de EI, EP e ESO dependentes da Consellería de Educación, Ciencia, Universidades e Formación Profesional na C.A de Galicia. O alumnado con necesidades específicas de apoio educativo, alumnado en situación de vulnerabilidade socioeducativa nas etapas de EI, EP e ESO asemade o alumnado de ciclos formativos de grao básico de formación profesional, matriculado en centros públicos dependentes da Consellería de Educación, Ciencia, Universidades e Formación Profesional que conten cun 30% de alumnado vulnerable. Aos centros educativos públicos cun 30% de alumnado vulnerable.

O Plan de Acción Titorial (PAT) busca fundamentalmente: Programar actividades de lecer e organizar saídas culturais. Orientar a acción titorial e a relación coas familias. Definir normas de centro.

Os membros da Comisión de Coordinación Pedagóxica (CCP) na C.A de Galicia inclúen: O director/a, o/a xefe de estudos, os coordinadores/as de ciclo (EI e EP), outros como a coordinación do Equipo de Dinamización da Lingua Galega (EDLG) e de Biblioteca, o/a xefe do departamento de orientación, alomenos 1 representante de PT e de AL. O director/a, o/a xefe de estudos, o secretario/a, os coordinadores/as de ciclo (EI e EP), outros como a coordinación do Equipo de Dinamización da Lingua Galega (EDLG) e de Biblioteca, o/a xefe do departamento de orientación, alomenos 1 representante de PT e de AL. O director/a, o/a xefe de estudos, o secretario/a, os coordinadores/as de ciclo (EI e EP), outros como a coordinación do Equipo de Dinamización da Lingua Galega (EDLG) e de Biblioteca, o/a representante de nais/pais do consello escolar, o/a xefe do departamento de orientación, alomenos 1 representante de PT e de AL.

Os membros da Comisión de Coordinación Pedagóxica (CCP) teñen entre outras a competencia de: Coordinar as funcións de titoría dos alumnos/as de ciclo. Establecer as directrices xerais para a elaboración do PAT. Dirixir e coordinar as actividades académicas do equipo de ciclo.

Que persoa actuará como secretario/a na CCP: O director/a. O docente de menor idade. O secretario do centro educativo.

A participación dos pais/nais e/ou titores/as legais dos alumnos/as realizarase a través do: Consello escolar. Asociación de nais e pais de alumnos/as (ANPA). Titorías individuais.

Cada mestre/a titor/a, ademais das súas tarefas docentes específicas, realizará, alomenos, as seguintes funcións: Participar no desenvolvemento do PAT. Organizar a utilización da biblioteca del centro. Velar para que a elaboración do PAT se realice conforme aos criterios establecidos polo claustro.

A titoría e orientación dos alumnos/as: Forma parte da función docente. Precisa a autorización da nai/pai e/ou titor/a legal do alumno/a. É competencia da xefatura do departamento de orientación.

Desde a diversidad familiar: Non existe unha única estrutura familiar como factor determinante para un bo funcionamento familiar. Existe un único tipo de familia que permanece inalterable ante os cambios que se producen ao seu arredor. Non existe a variedade de familia. A boa funcionalidade familiar dependerá das relacións persoais.

O sistema conxugal establécese: Como primeiro contexto social no que os irmáns se relacionan entre iguais e prodúcese un intercambio de aprendizaxes. Cando dous adultos se unen en parella, cunha modalidade vincular simétrica, con roles e funcións entre iguais. Cunha relación simétrica para que os fillos e fillas se desenvolvan e crezan sans.

O estilo educativo parental no que predominan os pais moi cariñosos, pero faltan límites claros denomínase: Negligente. Asertivo. Permisivo.

Defínese a ecoloxía parental como: O contexto psicosocial onde se exerce a parentalidade. A intervención dos servizos de apoio á familia. A evitación de restricións.

As técnicas de autocontrol aluden a un conxunto de técnicas como son: Autoinstruccións, resolución de problemas e autocorrección. Autoguía, autoeficacia e autoeficiencia. Autorrexistro, autoevaliación e autorreforzo.

A parentalidade positiva defínese como: As redes de apoio que dispoñen os adultos (ámbito escolar, sanitario, profesional e comunitario). As características persoais dos adultos que exercen a figura parental e pola ecoloxía que rodea o dito exercicio. Un fogar caracterizado por un clima autocrático e cunha alta competencia social.

Desde a teoría do intercambio, na intervención coas familias, o nivel de comparación fai referencia a: As condicións que acorda para un membro da familia. A avaliación das recompensas e os custos dunha relación. A calidade de respostas máis baixas que unha persoa acepta.

Na teoría do interaccionismo simbólico, as fases do proceso para a creación dos roles familiares son: As accións sobre a situación e o desenvolvemento da resolución do conflito. As definicións temporais sobre a situación e as accións tentativas. A metodoloxía cualitativa e as significacións que utilizan os membros da familia para construír o seu contexto social.

Na teoría de sistemas, o enredamento fai referencia a: A excesiva proximidade nas relacións. O distanciamento progresivo que se produce nas interaccións. A distorsión da realidade a través de pensamentos irracionais.

No modelo ecolóxico, as características do contorno comunitario en que a persoa interacciona dunha maneira indirecta se denominan: Exosistema. Ontosistema. Cronosistema.

Para promover e avaliar a parentalidade é necesario distinguir os seus compoñentes: Os ámbitos sociais e os contextos dos centros educativos. As capacidades parentais fundamentais e as habilidades parentais. As competencias do profesorado titor e as etapas de consolidación e apertura.

Nos subsistemas familiares, o subsistema fraternal caracterízase por ser unha modalidade: Asimétrica, na que a función fundamental é a de crecer e desenvolverse. Simétrica con expectativas entre ambos semellantes. Simétrica con conflitos para solicitar axuda e aceptala.

En Orientación Familiar, a prevención terciaria: Intenta buscar solucións a problemas patolóxicos. Intervén sobre as persoas que teñen un problema en estado moi avanzado, para minimizar o impacto. Reduce o número de casos, no seu momento de inicio, para así evitar a súa extensión.

En relación cos modelos de intervención en orientación familiar, unha das características do modelo de programas é: A persoa considérase como un axente pasivo. Centrarase na acción indirecta sobre os grupos de persoas. O seu carácter máis preventivo e de desenvolvemento que terapéutico.

As asociacións de nais e pais (AMPAS) con intereses comúns pódense unir en: Núcleos. Federacións. Consellos.

Nos centros educativos, a comunicación colaborativa caracterízase por: Todas as persoas que interveñen no acto comunicativo teñan o mesmo nivel. Unha participación informativa cando o centre educativo o considere oportuno. As comisións permanentes creadas no centre educativo que incorporan ás familias na súa composición.

No ámbito escolar as canles de relación e comunicación pódense dividir nos seguintes bloques: lnformativa, consultiva e formativa. Sincronizado, interdependente e participativo. Formal, informal e institucional.

Os modelos de partenariado segundo a finalidade son os seguintes: Crianza, comunicación, colaboración e comunidade. Coordinar, consultar, complementar e criticar. Recoñecemento, seguimento, diagnóstico e toma de decisións.

Entre os modelos teóricos que orientan a acción titorial están: Sistémico e escolas inclusivas. Terapéutico e remedial. Histórico e construcción.

Un dos obxectivos xerais do titor/a pode ser: Coordinar os axentes de toda a comunidade educativa. Fomentar a educación integral do alumnado. Configurar os espazos externos ó centro educativo.

A Aprendizaxe Servicio articula tres dinamismos educativos básicos: Necesidades, servicio e aprendizaxe. Individualismo, contexto e etapa infantil. Formación, difusión e restauración.

Con carácter xeral, na etapa de EI o encargado de deseñar a proposta inicial do Plan de AcciónTutorial (PAT) é: A Comisión de Coordinación Pedagóxica. O claustro. O departamento de Orientación.

O quinto nivel de participación familiar na vida escolar é: A liberdade de ensino e creación de centros docentes. A comunicación entre o equipo educativo do centro e as familias. Consello escolar do estado e consello escolar autonómico.

Un dos rasgos básicos que describen ás comunidades de aprendizaxe é: Baséase na aprendizaxe dialóxica. Ten un carácter adaptativo. Intervén de maneira individual.

A mediación escolar é unha ferramenta que resulta beneficiosa para: O terapeuta que exerce de mediador no centre educativo. Os pais e as nais que queiran participar. Toda a comunidade educativa.

Entre os obxectivos máis representativos das escolas de familias está: Xerar a liña de actuación do equipo directivo no centro escolar. Priorizar os contidos arredor das unidades didácticas que se desenvolven na aula. Favorecer o intercambio comunicativo de tódolos suxeitos da comunidade educativa.

Como se define operativamente unha conduta na fase de avaliación inicial?. De maneira abstracta e subxectiva. En termos observables, medibles e verificables. Basada en opinións persoais sen dates empíricos.

Que se debe considerar na fase de planificación do PAT?. Definir claramente obxectivos, actividades, metodoloxía e recursos necesarios. Asignar todas as tarefas a un só titor/a. Enfocarse exclusivamente á avaliación final.

Na técnica do contrato de continxencias, que deben facer as partes implicadas antes de redactar e asinar o contrato?. Elaborar un informe. Consensuar os termos do contrato. Realizar unha entrevista estruturada.

Quen é a persoa responsable do tratamento dos datos nos centros educativos públicos non universitarios dependentes da Consellería de Educación?. O director do centro. A Secretaría Xeral Técnica da Consellería. O supervisor do centro.

Cando se deben suprimir os datos de saúde do alumnado (por exemplo, alerxias, informes médicos)?. Ao final de cada curso escolar. No momento en que xa non sexan necesarios para a función educativa. Nunca, porque forman parte do expediente permanente.

O titor/a pode modificar un informe de avaliación psicopedagóxica a través do exercicio do dereito de rectificación?. Non, xa que o dereito de rectificación refírese a modificar os datos de carácter persoal que sexan inexactos ou incompletos (por exemplo, o cambio de enderezo postal), pero non se pode utilizar para tratar de modificar a opinión profesional realizada a través do correspondente informe que se rexe pola súa normativa específica. Si, se se detecta algún erro material. Si, sempre que a autoridade legal o solicite.

Que implica o principio de intervención social na orientación familiar?. Considerar unicamente os factores internos da familia. Abordar a conducta humana e a realización persoal como procesos de dianteiracción co contexto. Focalizarse en intervencións a curto prazo sen considerar o contexto social.

Con respecto á comunicación e colaboración familia, escola e comunidade. ¿Cal é un dos obxectivos específicos?. Desenvolver unha comprensión da historia da educación. Estudar a psicoloxía do desenvolvemento infantil. Analizar as limitacións para unha relación equilibrada entre familia e escola.

Na primeira fase do modelo sistémico, ¿qué tipo de información é básica para un diagnóstico exhaustivo?. Datos de identificación, contexto familiar, escolar e social. Datos socioeconómicos da familia. Exclusivamente datos de carácter evolutivo e social.

En qué consiste a fase de intervención propiamente esa no modelo sistémico?. No diagnóstico e toma decisións sen necesidade de seguimento. Aplicar o deseño de intervención establecido e axustar segundo sexa necesario. Centrarase exclusivamente na avaliación final dos resultados.

Entre os pasos que se seguen na aplicación da técnica de moldeamento destaca: Abordar unha determinada conduta de forma integrada. Traballar de igual forma cada unha das aproximacións sucesivas. Ensinar a mesma conduta en contextos diferentes.

Xunto coa incorporación do concepto de participación democrática, amplíanse os ámbitos de intervención a: O contexto comunitario. As posibilidades de establecer unha comunicación colaborativa. A implementación de probas estandarizadas anuais.

A partir das diversas definicións de orientación familiar, un elemento común a todas elas é: Prover solucións educativas estandarizadas. Ten un carácter cognitivo-conductual. Refírese aos distintos contextos en que se desenvolve a persoa.

A entrevista caracterízase por: Unha reunión de amigos/as. Unha relación que consiste nunha conversación. Unha relación indirecta que se establece entre dúas persoas.

Ao longo do Ciclo Vital Familiar poden aparecer situacións de crise. As crises vitais son: Cando un membro da familia se pode dedicar ao coidado dunha persoa dependente. As relacionadas co paso dunha etapa evolutiva á outra. Unha tensión de carácter temporal e extrínseca que afecta todos os membros da familia.

O papel relevante que ten o profesional da orientación como axente dinamizador e de apoio á acción titorial e á formación do profesorado titor, é unha característica básica do Modelo: Tecnolóxico. Asesoramento. Servicios actuando por Programas.

En relación coas funcións da orientación familiar, a función de innovación: Procura a mellora constante da súa actuación profesional. Así, a orientación familiar debe promover actuacións relacionadas coa creatividade na resolución de problemas. Promove habilidades relacionadas co pensamento científico e o orientador familiar debe ser investigador da súa práctica para mellorar a calidade da orientación. Facilita espazos comúns e relacións sinérxicas co obxecto de xerar capacidade de consenso e chegar a unha solución entre as partes implicadas en conflito.

Un exemplo de técnica de Reforzamento intermitente de intervalo variable é: Unha mestra establece eloxiar en catro ocasións a unha alumna mentres está debuxando durante un tempo máximo de 30 minutos, nos minutos 1, 5,10 e 25. Unha mestra quere mellorar o rendemento dunha alumna en matemáticas con eloxios polo seu esforzo. Así, eloxia á alumna nas dúas primeiras clases por cada dúas tarefas ben resoltas, nas seguintes dúas clases lle dá o reforzo por cada catro tarefas ben resoltas. A mestra recompensa a unha alumna cando comproba cada 20 minutos que está xogando sen chillar, e cando é así, dentro do tempo establecido, a felicita.

Na Orientación Familiar, a prevención primaria consiste en: Evitar novos casos da situación de que se trate. Reducir o número ou intensidade de casos, no seu momento de inicio, para así evitar a súa extensión. Intervir sobre as persoas que teñen un problema, en estado avanzado para minimizar o impacto.

Na intervención coas familias, desde o Modelo Educativo Construtivista, a relación do orientador (asesor) con outros profesionais do centro é: Directiva. Unilateral na toma de decisións. Colaboradora.

O contrato de continxencias é unha técnica que se aplica seguindo as seguintes fases: A selección xa aplicación do reforzador. A preliminar e a de interacción e acordos. A realización da análise e a redacción e afirma do contrato.

Seguindo a Ríos (1994), os tres niveis de intervención na Orientación Familiar son: Nivel de diagnóstico, nivel de asesoramento e nivel de compensación. Nivel de prevención, nivel condutual e nivel de avaliación. Nivel educativo, nivel de orientación e terapéutico.

Para abordar a orientación familiar nos centros escolares e garantir o éxito nas intervencións, débese utilizar: Un único modelo de intervención. Modelos mixtos de intervención para dar resposta a unha situaciónespecífica. Unha organización da intervención con carácter remedial.

A orientación é un concepto: Máis amplo que a titoría. Que se centra na tarefa do titor/a. Sinónimo da acción titorial.

A titoría consiste en: Que sexa un labor de acompañamento ao grupo. Que o profesorado se converta nun profesional da orientación. Que na función docente se inclúa a función titorial.

Unha das características da función titorial é: Específica. Homoxénea. Puntual.

O segundo nivel de intervención na titoría é: EOE. O/a xefe do departamento de orientación do centro educativo. Equipo directivo.

Unha das actividades que pode levar o titor/a para intervir na mellora da organización e a xestión do grupo é: A imposición das normas da aula. Os plans de acollida ás familias. A disposición do mobiliario en mesas individuais.

No proceso de intervención desde o modelo cognitivo-conductual, a análise funcional da conducta concrétase en: Os obxectivos. A hipótese funcional. As técnicas.

Unha das características que debe reunir o deseño do PAT é: A análise de necesidades realízase cando non se cumpren os obxectivos. Séguense accións propostas polo equipo directivo do centro educativo. Abrangue actuacións nas dimensións de desenvolvemento: persoal, académico, profesional e social.

Na participación parental educativa: As familias están representadas en órganos colexiados, pero só con voz e sen voto. As familias participan activamente na toma de decisións, con voz e voto. As familias implícanse nos procesos de ensino-aprendizaxe.

No modelo cognitivo-condutual, a Hipótese de intervención (HI) consiste en: Formular unha frase condicional, que exprese desexos respecto ao cambio de conduta. Facer predicións sobre a dirección do cambio na conduta. Valorar o problema que se quere solucionar para modifica-la conducta.

A comunicación colaborativa caracterízase en que as achegas de todos os membros implicados se valoran por igual levando a cabo actividades de maneira: Asincrónica. Interdependente. Divididos.

Os modelos de partenariado, en función da finalidade pódense clasificar en: Criar, comunicar, colaborar e comunicar. Comprender, apoiar, tomar decisións e aprender. Coordinar, consultar, complementar e criticar.

Un dos obstáculos para o desenvolvemento unha relación familia-escola-comunidade é: A cultura participativa. A falta dun maior apoio da Administración. Os puntos de encontro das familias cos docentes.

Unha das características básicas da aprendizaxe administración é: A participación reflexiva de todos. A prevalencia da defensa da persoa frente ao colectivo. A falta de coordinación dos organismos sociais coa escola.

Na intervención con familias no marco da comunicación e colaboración familia- escola, o modelo enfocado na familia considera o rol da familia como: Activo. Pasivo. Algo activo.

eee. correcta. nono. no.

As fases para levar a cabo a intervención desde o modelo cognitivo-condutual son: Identificación do problema, aplicación do programa e avaliación. Análise de necesidades, formulación de obxectivos, intervención e avaliación continua. Avaliación inicial, intervención e seguimento e avaliación final.

Desde o modelo sistémico, o proceso de intervención coas familias caracterízase por dous elementos: A formación e o esquema ríxido. Ser aberto e integrador. O problema e os límites difusos.

No modelo cognitivo-condutual, a diferenza entre a identificación e descrición do problema coa definición operativa da conduta é: O problema expresa en termos concretos e a definición operativa da conduta é máis xenérica. O problema defínese respecto a unha persoa e a definición operativa da conducta rexistra o estado biolóxico da persoa. O problema formúlase de forma xenérica e a definición operativa da conduta é máis concreta.

O moldeamento consiste en: Establecer de maneira progresiva condutas sinxelas. Observar o comportamento dun modelo. Utilizar a linguaxe verbal para facilitar a aprendizaxe de conductas positivas.

O xenograma utilízase para: Son información sobre os membros da familia e a dinámica que se establece entre eles. Representar as relacións que se establecen entre os diferentes subsistemas e entre estes e outros axentes dos contornos próximos á familia. Obter unha visión dos membros dunha aula dun centro educativo.

Para abordar a diversidade familiar, a formación do profesorado e profesionais da educación debe comezar en: Outros axentes educativos. A experiencia adquirida. A formación inicial.

Desde a teoría do Conflito, na intervención coas familias, a estrutura da situación fai referencia a: Os materiais que están á disposición das persoas ou grupos. A distribución dos recursos. As normas que organizan unha actividade.

Na Teoría do interaccionismo simbólico, as fases do proceso para a creación dos roles familiares son: As accións sobre a situación e o desenvolvemento da resolución do conflito. As definicións temporais sobre a situación e as accións tentativas. A metodoloxía cualitativa e as significacións que utilizan os membros da familia para construír o seu contexto social.

Na Teoría do Intercambio, o nivel de comparación de alternativas fai referencia: Ás condicións que se acordan nas relacións para que se teña en conta as necesidades de cada un. Á calidade de respostas máis baixas que unha persoa acepta a partir das ternativas das que dispoña. Ós menos recursos que unha das persoas da interrelación ten.

A conexión emocional da familia co titor/a durante unha entrevista fai referencia: Ao vínculo persoal que se establece coa familia. A seguridade que a familia debe ter durante a entrevista. Os obxectivos que se traballarán na entrevista.

A técnica do reflexo durante a entrevista consiste en: Devolver a información que proporcionou a familia ao titor/a con outras palabras. Devolver a información que proporcionou a familia ao titor con nova información. Valoracións positivas que realiza o titor da familia para animalos.

Devolver a información que proporcionou a familia ao titor/a, pero con outras palabras e sen introducir información nova, a que técnica de entrevista?. Comentarios regulativos. Reflexos. Resumo.

Cal é a actitude óptima dun titor/a durante a realización dunha entrevista individual cunha familia?. Unha actitude clara e sincera, pero impositiva e con vistas á mellora do alumno/a. Unha actitude realista e correctiva que faga hincapé nos aspectos negativos a mellorar. Unha actitude receptiva, positiva e empática.

Se queres convencer nunha entrevista aos pais/nais/titores/as legais: Debes cambiar de argumento. Debes tratar de ser breve. Non debes repetirte.

Cal é a técnica de entrevista que supón un reforzo do que a familia realiza ben para fomentar a autoestima e motivación?. As solucións intentadas eficaces. As valoracións positivas. Os comentarios de apoio.

Que obxectivo persegue o titor/a cando utiliza a técnica dos comentarios de apoio na entrevista familiar?. Demostrar á familia que a está escoitando atentamente e comprendeu o que lle explicou. Reforzar os aspectos que a familia fai ben, para aumentar a súa motivación e así facilitar a prescrición de tarefas. Poñerse no lugar da familia para favorecer a confianza que van depositar nel/nela.

Que cualidade do mestre/a-titor/a defínese por solucionar as diferenzas que poidan aparecer tanto dentro e fóra da aula entre os alumnos/as?. Posuír a capacidade de comunicarse. Posuír unha adecuada formación psicopedagóxica. Ser mediador/a nos conflitos.

As funcións de deseñar e aplicar as medidas organizativas e curriculares para atender a diversidade dos alumnos/as así como, manter actualizada a metodoloxía didáctica a aplicar nas aulas, correspóndelle a: Aos titores/as. Ó equipo docente. Ó equipo directivo.

A técnica da mesa redonda, que se utiliza nas escolas de pais, consiste en: Partir dun tema imaxinario ou real que se debe resolver entre todos ao finalizar a reunión. Unha persoa, familia ou grupo, expoña e comparta a súa vivencia persoal con outras familias. Un grupo de 3 a 5 persoas dialogan sobre un tema do que o resto se enriquece mentres escoitan.

As características das escolas de familia son: Adaptadas ó centro educativo e as súas características sociais. Mellorar o rendemento académico dos alumnos/as. Temática non estruturada.

"As escolas de familias tratan de solucionar de forma rápida os problemas". Non, porque os cambios esixen tempo e constancia. Si, porque asisten os nenos/as e trabállase directamente o problema. Si, porque o titor/a favorece solucións a familias concretas.

Que tipo de familia é a que está configurada por familias separadas que volven formar outra familia?. Familia ensamblada. Familia extensa. Familia nuclear extendida.

A familia reconstituída caracterízase porque: Os dous cónxugues, proveñen dunha unión familiar anterior. Os pais/nais non existen ou abandonaron aos fillos/as e están cos avós/as. Un dos cónxugues, polo menos, provén dunha unión familiar anterior.

Que tipo de familia é a que acolle a un menor de forma permanente e non hai vínculo consanguíneo?. Familia adoptiva. Familia de acollida, en familia allea. Familia de acollida, en familia extensa.

Sobre a definición de titoría, cal é a que máis se acerca á realidade: Débese entender como unha actuación educativa colectiva e coordinada. Débese entender como unha actuación educativa que non implica a tódolos docentes. A titoría non está suxeita a planificación.

Os puntos que debe conter un PAT son: Antecedentes e contexto, xustificación, obxectivos e actividades. Xustificación, obxectivos xerais, contidos, organización da titoría, programas de acción titorial e avaliación do PAT. Xustificación, obxectivos, contidos, actividades, cronograma, avaliación.

Cando poida existir unha discrepancia cun docente o primeiro que debo de facer é: Solicitar un mediador externo. Solicitar unha titoría grupal. Solicitar unha titoría individual.

Dentro das habilidades para evitar malos entendidos debemos: Interpretar e publicitar a información recibida desde a propia vivencia. Xulgar as intencións. Solicitar e facilitar aclaracións individualmente.

A figura do mediador/a debe cumprir unha serie de requisitos: Debe improvisar a resposta ante o conflito porque o importante é erradicalo. Son facilitadores do diálogo entre as dúas partes, para promover solucións pacíficas. Poden realizar a súa función sen coordinarse co resto de docentes.

Os obxectivos do Plan de Acción Titorial: Deben estar de acordo cos do Proxecto educativo de centro (PE). Deben proporcionar orientación ao alumnado a través dunha actuación titorial grupal e planificada. Non recollen unha axuda personalizada para o alumnado nee e/ou NEAE.

Traballar de forma colaborativa o titor/a de EI co titor/a de 1º E.P facilita: O traballo cos alumnos/as que non promocionan. O tránsito entre etapas educativas. A xestión do cambio derivado de deixar de se-lo centro de atención.

No Modelo Ecolóxico, o sistema que se formula como os contornos nos que a persoa interactúa de maneira máis directa, denomínase: Mesosistema. Exosistema. Microsistema.

Para a calidade da vida familiar débese recoller: A reproducción da especie. Os límites. O respecto ás diferenzas.

Na Teoría de Fenomenoloxía e Construción Social da realidade, considérase o discurso familiar como: A proximidade nas relacións que comenta a anulación do eu dunha das persoas que forman o núcleo familiar. A folla das relacións conflitivas para non formular a resolución dos conflitos. A atribución de significados que se producen a través das relacións interpersoais.

En Orientación Familiar, a prevención secundaria: Intenta buscar solucións a problemas patolóxicos. Intervén sobre as persoas que teñen un problema en estado moi avanzado, para minimizar o impacto. Reduce o número de casos, no seu momento de inicio, para así evitar a súa extensión.

Na intervención familiar desde o modelo sistémico, ten relevancia: A persoa que presenta o problema. As características das interaccións familiares. O problema como fenómeno illado.

A Orientación Familiar é unha función: Inherente á praxis do docente. Abrangue as intervencións terapéuticas que se dan no contexto comunitario. Colectiva que se realiza a través de sesións.

En Orientación Familiar, o modelo de Consulta caracterízase por levar a cabo unha intervención: De carácter directo, remedial e terapéutico. De carácter preventivo, asimétrico e reactivo. De carácter indirecto, individual e/ou grupal.

No modelo tecnolóxico en Orientación Familiar, o papel do orientador caracterízase por: Potenciar a información. A súa función de asesor. A intervención grupal.

En relación cos modelos de intervención, para levar a cabo a Orientación Familiar nos centros escolares: Centránse en funcións e horarios que veñen marcados pola comunidade. Caracterízanse básicamente por centrarse nun enfoque remedial e terapéutico. Utilízanse modelos de intervención mixtos para dar resposta a unha situación específica.

Entre os modelos teóricos que orientan a acción titorial están: Psicodinámica e humanismo. Constructivista e interaccionista. Estructuralismo e personalidade.

Un dos obxectivos xerais do titor/a pode ser: Contribuír á coordinación e interacción adecuada da comunidade educativa. Favorecer a "receita pedagóxica" xeral para todos/as. Aumentar o número de valoracións psicopedagóxicas para recibir o tratamento específico.

O Plan de Acción Titorial (PAT) debe aparecer incluído en: O Plan de convivencia. O Plan de Orientación e Acción Titorial. O Proxecto Educativo de Centro.

Na etapa de EI, cando o centro educativo ten un número menor a 12 unidades, o encargado de deseñar a proposta inicial do Plan de Acción Titorial (PAT) é: A Comisión de Coordinación Pedagóxica. O claustro. O departamento de Orientación.

O primeiro nivel de participación das familias é: O dereito á educación e liberdade de ensino. A comunicación entre o equipo educativo do centro e as familias. Os poderes públicos.

A participación dos pais e nais do alumnado no consello escolar do Estado realízase a través de: A Confederación Española de Asociacións de Pais e Nais de alumnos/as. As confederacións de asociacións de pais e nais. Non conta coa participación dos pais e nais.

As asociacións de nais e pais con intereses comúns e similares pódense unir en: Grupos escolares do Estado ou autonómicos. Consello escolar de centros públicos ou privados concertados. Federacións ou confederacións.

Para aumentar a implicación das familias coa escola e a comunidade débese traballar nunha participación de tipo: Informativa. Educativa. Consultiva.

A comunicación colaborativa caracterízase en que as contribucións de tódolos membros implicados: Combínanse para alcanzar o resultado. Repártense en tarefas individuais para cada un dos participantes. Considérase un traballo conxunto puntual.

O partenariado está basado en: A cultura da participación parental no contexto escolar para a prevención ou resolución de situacións conflitivas. A toma de decisións conxunta para que todos os membros da comunidade educativa se sentan implicados. A incorporación de espazos formativos de reflexión en que as familias poidan intercambiar opinións.

A colaboración familia-escola-comunidade débese considerar como: Un compoñente esencial da organización escolar que inflúe no desenvolvemento e a aprendizaxe do alumnado. Como unha actividade opcional para favorecer o intercambio comunicativo de todas as persoas da comunidade. Unha cuestión de relacións públicas para proporcionar asesoramento cando se presentan dificultades no desenvolvemento persoal dos nenos e nenas.

No modelo cognitivo-conductual, no proceso de intervención, a diferencia esencial entre a descrición do problema e a definición operativa da conduta é: O problema é a valoración que o orientador realiza e a definición operativa da conduta fai prediccións para o cambio. O problema expresa en termos operativos concretos e a definición operativa da conducta descríbese en termos observables e medibles. O problema formúlase de forma xenérica e a definición operativa da conduta é máis concreta.

En relación coas propiedades sistémicas da familia, a equifinalidade fai referencia a: Que se pode chegar a unha mesma pauta de interacción de orixes diversas. Que as pautas de funcionamento do sistema familiar son máis que a suma dos seus membros. Que a familia se estrutura de maneira xerárquica a partir de diversas formas de organización.

O ecomapa é unha técnica que se utiliza para: Obter unha panorámica da dinámica que se establece entre as persoas que forman a familia. Describir de forma gráfica as relacións que se establecen entre os diferentes subsistemas e entre estes e outros axentes dos contornos próximos á familia. Recoller información a través de distintos símbolos desde o enfoque sistémico sobre todos os membros da familia.

O reforzo negativo consiste en: Utilizar a linguaxe para comprender os demais e descubrir a orixe dos problemas. Administrar reforzadores cando o suxeito emite a conducta desexada. Reducir ou extinguir os estímulos aversivos cando a conducta desexada se emite.

O reforzamento intermitente de razón fixa: É unha técnica conductual, que reforza sempre a conduta emitida dentro dun período de tempo variable. É unha técnica condutual, que consiste en reforzar sempre un número fixo de respostas. É unha técnica conductual, que consiste en reforzar bloques de resposta en número variable.

A técnica que consiste na retirada dos reforzadores cando a persoa emite a conduta que se quere extinguir, se denomina: Custo de resposta. Entrenamento en omisión. Reforzamento diferencial de taxa baixa.

Entre os factores por parte do entrevistador que facilitan o éxito da entrevista considera: A presentación subxectiva da mensaxe. O falar escoitando a si mesmo. A ausencia de prexuízos e de estereotipos.

Indica a normativa pola que se establece a ordenación e o currículo da E.I na C.A de Galicia: Decreto 150/2022, do 8 de setembro. Real decreto 95/2022, do 1 de febreiro. Lei orgánica 3/2020, do 29 de decembro.

Nas perspectivas teóricas sobre familias, na teoría do Interaccionismo Simbólico, Peterson e Rollins formulan unha serie de fases para a creación dos roles que se levan a cabo a través da interacción familiar: Orientación cara ós roles, definición e formulación do rol, xeración de alternativas, toma de decisións e posta en práctica. Definicións temporais sobre a situación e accións tentativas que poden ser reformuladas sobre a base da experiencia. Planificación, apertura, desenvolvemento e autocorrección sobre a situación da persoa.

Para levar a cabo a intervención familiar desde a Teoría de Sistemas, a cismoxénese fai referencia a: Ao rexeitamento ou á huida das relacións conflitivas. Ao distanciamento progresivo que se produce nas interaccións dos membros da familia. Cando nas relacións familiares non se acepta o cambio.

Segundo Minuchin, os límites entre subsistemas familiares son: Difusos, claros e ríxidos. Aglutinados, funcionais e desligados. Flexibles, firmes e abertos.

O modelo Ecolóxico de Bronfenbrenner, o exosistema fai referencia a: Os cambios que se producen ao longo do ciclo da vida. Os contornos en que a persoa interactúa de maneira máis directa. As características do contorno comunitario en que a persoa interacciona dunha maneira indirecta.

Na teoría do Ciclo Vital Familiar (CVF) un exemplo de crise vital pola que atravesa unha familia é: Un cambio de traballo. Un incendio. O coidado dunha persoa cunha enfermidade grave.

Un exemplo das capacidades parentais fundamentais é: O apego. As habilidades de xestión. A formación do profesorado.

A Orientación Familiar nos centros educativos, como campo específico da orientación educativa, abrangue no proceso escolar, entre outros, o seguinte aspecto: A Orientación Familiar na interacción co profesorado: a acción titorial. A Orientación Familiar na reinserción das persoas para lograr o emprendemento. A Orientación Familiar no acompañamento a colectivos vulnerables.

Para realizar unha intervención familiar, algúns dos aspectos que debemos ter en conta para coñecer o sistema familiar son: A coordinación e colaboración do contexto escolar co contexto comunitario. O perfil do profesional e os coñecementos sobre os sucesos económicos, políticos, culturais e laborais. As fortalezas, o ciclo de vida e acontecementos vitais deste ou dun pasado recente.

Na intervención do sistema familiar, o sistema profesional indirecto: É o profesional da orientación que leva a cabo a entrevista. Marca o proceso de intervención, debido a que establece unha forma de traballar. Non formula normas e límites do que se fai.

Unha das características básicas do Modelo de Consulta para levar a cabo a intervención en orientación familiar é: A relación establécese con persoas individualmente e con persoas que representan servizos, recursos e programas. A relación é asimétrica entre profesionais, con estatus diferentes. O exercicio da función desde unha perspectiva só preventiva.

O Modelo de Programas en Orientación Familiar caracterízase por: A implicación de tódolos axentes educativos, que require un maior compromiso de información e formación. O seu carácter máis terapéutico. Centrarse na acción indirecta sobre os grupos de intervención, garantindo o carácter educativo.

A primeira institucionalización da participación social na sociedade española foi durante o período constituínte da segunda república, en 1931, cando se promulgou un decreto polo que se crearon: A ANPA. A escola dos pais. Os consellos escolares.

Cando se deben suprimir os datos de saúde do alumnado (por exemplo, alerxias, informes médicos)?. Ao final de cada curso escolar. No momento en que xa non sexan necesarios para a función educativa. Cando o soliciten os pais/nais, en calquera momento NON.

Quen é a persoa responsable do tratamento dos datos nos centros educativos públicos non universitarios dependentes da Consellería de Educación?. A Secretaría Xeral Técnica da Consellería. O xefe do Departamento de Orientación. O director do centro.

Unha das características do Modelo Tecnolóxico para intervir coas familias: É a incorporación doutros modelos de intervención en orientación familiar. É o carácter individual da intervención. É o éxito da intervención.

Na Acción Titorial, o Principio de desenvolvemento baséase en: A actuación proactiva antes de que aparezan as dificultades. O logro do máximo progreso das potencialidades de cada individuo ao acompañarlle durante o seu desenvolvemento. A inclusión na intervención titorial das condicións do medio máis alá do contexto escolar.

A planificación, desenvolvemento e avaliación da intervención titorial débese rexer por algunhas características como que: É continua, non se trata dunha intervención illada nun determinado momento, senón que está presente ó longo de toda a vida, aínda que en determinadas circunstancias se intensifique. É concreta atendendo á dimensión a nivel académico da persoa. É voluntaria, realizada cando o considera o profesorado e titores nos momentos que determinen que é preciso.

A "mentoría" defínese como: Relación de aprendizaxe na persoa con maior experiencia guía a unha persoa que ten unha menor experiencia, compartindo experiencias e coñecemento para fomentar a autorrealización e autonomía. Conxunto de accións para optimizar as potencialidades e competencias dunha persoa ou grupo coa orientación dun especialista que lle guía para mellorar o coñecemento sobre si mesmo respecto aos que é capaz de facer e as metas ou resultados que pretende conseguir. Proceso formativo no que un titor/a orienta a un titorando mediante experiencias prácticas profesionais nun contorno laboral real como oportunidade para reflexionar sobre a teoría e a práctica dun oficio.

O nivel de programación da titoría ao que fai referencia a "adaptación da acción titorial á diversidade de cada un dos alumnos dun grupo-clase" é: Primer nivel (centro). Segundo nivel (etapa). Cuarto nivel (alumnado).

O "ser do titor" refírese a: A formación psicopedagóxica en materias que fundamentan e xustifican a acción docente- titorial. A preparación teórico-práctica para aplicar tanto técnicas e instrumentos do labor titorial (entrevistas, cuestionarios, observación, sociograma, etc.) como programas específicos. As cualidades persoais que favorecerán un adecuado desempeño profesional da función docente e titorial.

Segundo Lara (2008) a importancia da titoría vén exixida polos orzamentos seguintes: Colaboración cos axentes sociais, coordinador da orientación do centro, o titor/a como referente do alumnado e mecanismo para mellora da convivencia. Coordinación da actividade docente, o titor/a como un referente próximo do alumnado, a personalización do proceso educativo e a relación activa entre escola-familias- comunidade. Canalización da atención das necesidades do grupo, coordinación do plan de acción titorial do centro, acción orientadora indirecta do titor/a co alumnado e distribución non equitativa de poder entre toda a comunidade educativa.

O tipo de participación parental na educación escolar denominado "consultiva" fai referencia a que: As familias están representadas en órganos colexiados, con voz, pero sen voto. As familias implícanse nos procesos de ensino-aprendizaxe. As familias participan activamente na toma de decisións, con voz e voto.

A acción de involucrarse na xestión e organización dos procesos educativos da institución escolar, é: A participación familiar na vida escolar. A metodoloxía superada en proxecto. A titoría entre iguais.

Dentro das modalidades de implicación familiar do modelo de Epstein (1997), o voluntariado fai referencia a: Apoiar ás familias para establecer ambientes favorables ao estudo no fogar (hábitos alimentarios, saúde, competencias parentais). Deseñar espazos de axuda mutua para os pais e nais do centro. Incluír as familias nas decisións tomadas no centro.

O recoñecemento por primeira vez a nivel lexislativo do dereito das familias que se van intervir no funcionamento dos centros educativos e a creación dun consello escolar con dous pais e dous nais do propio centro elixidos democraticamente, prodúcese: Durante a Guerra Civil Española (1936-1939) e a primeira década do operado de ditadura do xeral Francisco Franco. Coa aprobación da Lei orgánica 2/2006, do 3 de maio, de educación (LOE, 2006). A raíz das reformas educativas impulsadas polo goberno do primeiro benio da Segunda República (1931-1933).

O segundo nivel de desenvolvemento da participación parental na educación escolar é: Asociación de Nais e Pais. Consello escolar do Estado e consello escolar autonómico. Consello escolar do centro.

As ANPA na C.A de Galicia: Favorecen a participación mediante representación de tipo consultivo na programación xeral do ensino e de asesoramento ó Goberno. Con xuros comúns e similares poden unirse en federacións ou confederacións. Son comisións permanentes ou temporais creadas no centro educativo que incorporan ás familias na súa composición.

Cal é o interese principal da metodoloxía sistémica?. Analizar as dificultades xurdidas das dinámicas de comunicación e interacción dun grupo. Identificar e describir segundo contexto os problemas individuais dun grupo. Analizar os problemas socioeconómicos dun grupo nun contexto específico.

En que se diferencia o modelo da familia como aliada do modelo centrado no profesional?. No modelo da familia como aliada, a familia é responsable exclusiva do programa. No modelo da familia como aliada, é o profesional quen forma á familia no programa. No modelo da familia como aliada, o profesional ten todo o control e a familia ten un rol pasivo.

No modelo condutual-cognitivo, ¿en qué consiste a fase de intervención?. É a fase na que se identifica e describe o problema central. É a fase na que se realiza a análise funcional da conduta da persoa. É a fase na que se Ileva a cabo o programa de intervención para solucionar os problemas e dificultades identificados.

Que se persegue coa Análise Funcional da Conduta?. Clasificar as persoas implicadas nun determinado problema de conducta. Identificar os factores ou causas das conductas para deseñar e aplicar programas adecuados. Comparar o comportamento das persoas implicadas co dos demais.

Cal é o propósito da adecuación de estilos docentes e de ensino na aula desde o modelo cognitivo-conductual?. Identificar a diversidade do alumnado. Facilitar a resposta á diversidade do alumnado, promovendo o desenvolvemento e as aprendizaxes. Únicamente facilitar a resposta á diversidade do alumnado.

Sobre a interacción entre os factores que inflúen na conduta humana ¿cal é a consideración que se fai con respecto á intervención?. Non é necesario ter en conta estes factores para explicar a conduta humana. Actúan de forma independente e non interrelacionada. O tipo de intervención débese fundamentar nos supostos que derivan da dita interrelación.

No Contrato de continxencias ¿por qué é importante que as condutas se formulen de forma operativa e facilmente avaliables?. Para que se identifique con claridade os que son as persoas responsables do problema detectado. Para que as partes teñan unha comprensión clara do que se espera delas. Para que as condutas non sigan deteriorando.

Cal das seguintes fases NON é común nos tipos de entrevista de diagnóstico e de intervención?. Planificación. Desenvolvemento. Ningunha das anteriores.

No adestramento na técnica de autoevaliación. Formúlanse as condutas-obxectivo de forma xeral para evitar erros de medida. Tense en conta o nivel de expectativas sobre a autoeficacia e o tipo de atribucións que a persoa manexa. Non é necesario ter en conta ningún factor para o adestramento na técnica de autoevaluación.

Se unha persoa é castigada con frecuencia e sen ter en conta os efectos do dito castigo na conduta subseguinte, que resultado podería esperarse na maior parte dos casos?. Non afecta á relación entre quen recibe o castigo e quen o aplica. Maior efectividade do castigo no control de condutas disruptivas. Resultados insatisfactorios no control de condutas disruptivas.

Qué tipo de reforzamento permite a substitución progresiva dos reforzadores artificiais polos naturais?. O reforzamento intermitente de intervalo variable. O reforzamento intermitente de intervalo fixo. O reforzamento intermitente de razón variable.

En que tipo de reforzamento se administra a recompensa despois dun número determinado de respostas previamente establecidas?. Reforzamento intermitente de intervalo variable. Reforzamento intermitente de razón fixa. Reforzamento intermitente de razón variable.

Para Gracia e Musitu, na clasificación das teorías para a comprensión e estudo da dinámica das familias, a teoría do intercambio agrúpase en: A perspectiva da familia como interacción. A perspectiva da familia como desenvolvemento. A perspectiva da familia como construción social da realidade.

Para consolidar o crecemento das familias actuais, a plasticidade familiar fai referencia a: A distancia física dos membros da familia que sole compensar co uso das tecnoloxías. As eleccións individuais dos distintos membros. A capacidade para comprender os cambios familiares.

A teoría do Ciclo Vital Familiar (CVF) sinala: Que nas familias non existen modificacións ao longo do tempo. A vinculación das persoas ó contexto social. Como as familias cambian e desenvólvense ao longo de varias etapas.

A parentalidade positiva considera a necesidade de: Premios continuos. Exercer un control parental. Favorecer o estilo educativo permisivo.

Os estilos educativos estrutúranse arredor de dúas dimensións: O nivel de control e a comunicación dos proxenitores cara ós seus fillos e fillas. O control e a obediencia dos fillos e fillas. Os límites e o control que establecen os pais e as nais cos menores.

Defínese a resiliencia como: A sanción que non é violenta, como a redución da paga. A capacidade dunha persoa para ter éxito e superar situacións difíciles. As rutinas establecidas e que se desenvolven dentro dos límites oportunos.

A Orientación Familiar é: Unha disciplina de carácter científico que se encadra no contexto das ciencias sociais, concretamente, na área da Psicoloxía. Unha disciplina de carácter científico que se encadra no contexto das ciencias sociais, concretamente, na área da Psicoloxía. Un proceso de apoio ás familias para enfrontar os conflitos e facilitar as alternativas de solución que se poden dar en diferentes contextos ao longo da vida.

Un dos obxectivos da Orientación Familiar é: Optimizar o desenvolvemento potencial das persoas e dos grupos familiares. Facilitar os conflitos das persoas e das súas respectivas familias ao longo da vida. Favorecer ao membro da familia que ante un conflito queira antes solucionar o problema.

As fontes das que se nutre a intervención sistémica coas familias son os seguintes: Psicoloxía social, lóxica privada e a teoría xeral de sistemas. A teoría da comunicación humana, a teoría xeral de sistemas e a cibernética. A teoría xeral de sistemas, as teorías da aprendizaxe e teorías cognitivas.

Con respecto ás diferenzas conceptuais sobre as figuras afíns á Orientación Familiar. En relación coa comunicación que se Ileva a cabo ao intervir cunha familia, cando non se estrutura, senón que se observa cómo se comunican entre si os membros da familia, considérase: Orientación familiar. Terapia familiar. Mediación familiar.

Un exemplo do saber facer do profesional da Orientación Familiar é: Ter coñecementos do ámbito psicopedagóxico. Dispoñer dunha actitude positiva e de respecto. Aplicar os recursos que ten á súa disposición.

O obxectivo principal do Modelo de Counseling para levar a cabo a intervención en Orientación Familiar é: Orientar as persoas na toma de decisións e na actuación que segue á decisión adoptada. Dar un servizo que se Ileva a cabo entre profesionais de estatus similar que planifican o plan de acción para o logro duns obxectivos e axudar ao alumnado. A comunicación é triádica. Proporcionar unha relación de axuda indirecta entre o orientador familiar e o alumnado.

A "Aprendizaxe Servicio (ApS)" fai referencia a: A actividade orientadora inherente á función docente de todo profesor/a, pero especialmente do docente que se detectou como titor/a. Un proxecto pedagóxico que axuda a crear vínculos entre os diferentes ámbitos ao traballar unha proposta que combina aprendizaxe e servizo á comunidade onde as persoas implicadas no proceso pretenden responder a demandas sociais e necesidades reais do contorno. Xornadas nas que participan diferentes membros da comunidade educativa fóra do centro escolar (sendeirismo, acampada, acción solidaria, etc.).

O deseño do PAT debería estar caracterizado por: Incluír tarefas que deben ser asumidas polos titores, que son os responsables da súa aplicación adecuada. Ser ríxido, sen poder realizar cambios significativos, contando cunha estructura clara. Abarcar actuacións en todas as dimensións de desenvolvemento (persoal, académico, profesional e social).

A Lei orgánica 10/2002, do 23 de decembro, de calidade da educación (LOCE, 2002): Non chegou a aplicarse. Supuxo a consolidación na actividade educativa da titoría e a orientación como un elemento de calidade. Incorporou unha nova forma de denominar á figura do titor/a.

A Acción Titorial é: O primeiro nivel de intervención de orientación máis directo que se Ileva a cabo na aula por parte do profesorado e titores/as. O segundo nivel de intervención de orientación transversal que se Ileva a cabo na aula por parte do profesorado e titores/as. O primeiro nivel de intervención de orientación indirecto que se Ileva a cabo na aula por parte dos orientadores.

Na Acción Titorial, o Principio de prevención baséase en: A actuación proactiva antes de que aparezan as dificultades. O logro do máximo progreso das potencialidades de cada individuo ao acompañarlle durante o seu desenvolvemento. A inclusión na intervención titorial das condicións do medio máis alá do contexto escolar.

Unha función titorial derivada do obxectivo "contribuír á coordinación e interacción adecuada da comunidade educativa" é: Canalizar a participación co contorno comunitario posibilitando a conexión con outros servicios de apoio ó alumnado e á titoría. Apoiar ao alumnado no seu proceso de aprendizaxe. Coñecer as características particulares do alumnado e o seu contorno.

A palabra «participación» no ámbito educativo: É un concepto sinxelo que todo o mundo coñece ó ser empregado por todos, polo que se entende por igual en tódolos sectores educativos. É un concepto pouco empregado nos centros educativos, que sole usarse por parte do orientador/a cando realiza intervencións coas familias dos centros. É un concepto complexo, que se pode entender de modo desigual dependendo do nivel de implicación que se considere que debe existir dos diferentes sectores educativos e/ou das dimensións en que se afondan.

O tipo de participación parental na educación escolar denominado "educativa" fai referencia a que: As familias reciben información cando o centro o considera oportuno. As familias implícanse nos procesos de ensino-aprendizaxe (E-A). As familias participan activamente na toma de decisións, con voz e voto.

Para aumentar a implicación das familias coa escola e a comunidade: Debemos pasar dunha participación de tipo informativa-consultiva a unha de carácter decisorio, avaliativo e educativo en que realmente se conte coa implicación de tódolos sectores involucrados no desenvolvemento integral do alumnado: as familias, a escola e a comunidade. Debemos pasar dunha participación de tipo decisorio-consultiva a unha de carácter informativa, avaliativo e educativo en que realmente se conte coa implicación de tódolos sectores involucrados no desenvolvemento integral do alumnado: as familias, a escola e a comunidade. Debemos pasar dunha participación de tipo educativa-consultiva a unha de carácter decisorio, avaliativo e informativa en que realmente se conte coa implicación de todos os sectores involucrados no desenvolvemento integral do alumnado: as familias, a escola e a comunidade.

O enfoque denominado «implicación parental» (parent involvement o parent engagement) se basa en: Realizar obradoiros co profesorado por parte de orientadores familiares para formarlles sobre cómo favorecer a implicación dos pais e nais co centro educativo. Crear sistemas de relación entre familia e escola que contribúan á mellora da calidade educativa levando á práctica as evidencias das investigacións sobre o tema. Implicarlles ás familias no desenvolvemento evolutivo dos seus fillos/as mediante información que é facilitada por profesionais da orientación familiar aos proxenitores.

Na Lei orgánica 8/1985, do 3 de xullo, reguladora do dereito á educación (LODE, 1985) concrétanse tres cans de participación co que os proxenitores teñen garantida" a liberdade de asociación no ámbito educativo": Asociacións de pais/Nais, Consello Escolar do Estado e Consello Escolar do Centro. Consello provincial, Consello local de Primeira ensino e consello escolar. Comisión de Instrución Pública, Xuntas Provinciais de primeira ensino e xuntas locais de primeira ensino.

As "comunidades de aprendizaxe" caracterízanse por: Ter un carácter adaptativo, non vinculado á transformación social e cultural para respectar a idiosincrasia de cada un. Basearse na aprendizaxe dialóxica, que é o diálogo igualitario entre os diferentes membros da comunidade. Situar a aprendizaxe que só se produce no contexto escolar (aula).

Que significa que a metodoloxía sistémica se orienta ás dinámicas de comunicación e interacción dun grupo?. Que se centra nos problemas individuais dos membros do grupo. Que analiza cómo os membros do grupo se relacionan entre si. Que se enfoca nos recursos dispoñibles para o grupo.

Cal é o obxectivo principal dos programas de intervención desde o modelo condutual- cognitivo?. Solucionar problemas e dificultades nos contextos familiar e escolar. Establecer diagnósticos de conduta en nenos e nenas. Identificar factores de interacción social que inflúen na conduta humana.

En que consiste o modelo de intervención con familiar centrado no profesional?. A familia é responsable exclusiva do programa de intervención. O profesional ten todo o control e a familia ten un rol pasivo. O profesional e a familia traballan xuntos no programa.

Que é a hipótese funcional (HF) na análise funcional da conduta?. A valoración que o orientador/a fai respecto ao problema que se quere solucionar. A descrición operativa da conduta que se vai modificar. A representación gráfica dos datos recabados na primeira fase.

Que é o Contrato de continxencias do Modelo Cognitivo Conductual?. Unha técnica para diminuír o número de condutas negativas. Un acordo verbal entre as partes para incrementar condutas positivas. Un acordo escrito e asinado polas partes para incrementar condutas positivas.

Cales son os tres tipos de inclusión de mindfulness na aula segundo Meiklejohn et al. (2012)?. Directa, indirecta e asistida. Indirecta, directa e combinada. Individual, grupal e combinada.

Que enfoque se recomenda se se emprega con frecuencia o tempo fóra de reforzamento nunha situación específica?. Reforzar as condutas positivas. Aumentar a duración do tempo fóra de reforzamento. Cambiar o Iugar de tempo fóra de reforzamento.

En cantas fases divídese a aplicación do Contrato de continxencias?. Unha soa fase. Tres fases. Dúas fases.

Cal das seguintes afirmacións é verdadeira sobre a entrevista humanista ou de "relación de axuda"?. Está baseada en enfoques cognitivos e conductuais. Non permite a introspección e expresión de sentimentos. Baséase nos principios humanistas defendidos pola corrente humanista, fenomenolóxica ou existencial.

Por que se considera o autorreforzo unha técnica valiosa nas idades da puberdade á adolescencia?. Porque contribúe á súa maduración cognitiva e emocional. Porque é unha técnica fácil de implementar nesas idades. Porque nesas idades as persoas xa teñen habilidades de autocontrol desenvolvidas.

Que factores determinan a interacción entre a persoa e o ambiente físico e social segundo a Modificación de Conduta Cognitivo-Condutual?. Os factores biolóxicos. A historia persoal e a aprendizaxe. Todos os factores mencionados.

Que implica a fase de avaliación inicial no proceso de intervención?. Identificar e describir o problema central, definir a conduta de forma xenérica, establecer os obxectivos intermedios, aplicar o programa de intervención e avaliar os resultados. Identificar e describir o problema central, definir a conduta de forma operativa, formular os obxectivos finais, realizar a análise funcional da conduta e formular a hipótese funcional. Identificar e describir o problema central, establecer un diagnóstico da conduta da persoa, formular os obxectivos finais, realizar a análise funcional da conducta e seleccionar os reforzadores.

No capítulo I do Decreto 150/2022 polo que se establece a ordenación e o currículo da etapa de EI na C.A de Galicia. Resalta a importancia da acción titorial. Non se aborda a organización do horario. Ambas son correctas.

No capítulo III do Decreto 150/2022 polo que se establece a ordenación e o currículo da etapa de EI na C.A de Galicia trátase: O papel da titoría. O papel da titoría, así como a atención á diversidade. Os principios pedagóxicos da intervención educativa, os elementos transversais e a importancia da coordinación entre ciclos e coa educación primaria.

No capítulo III do Decreto 150/2022 polo que se establece a ordenación e o currículo da etapa de EI na C.A de Galicia indícase na súa art.18 pto.3 que: Ao finalizar a etapa de EI, o titor/a emitirá un informe sobre o desenvolvemento e as necesidades de cada alumno/a. A educación nesta etapa enténdese como un proceso compartido coas familias que se favorecerá desde o centro docente a través da titoría. Incluirase na eI a educación para o consumo responsable e sustenble, e a promoción e a educación para a saúde que fomente uns hábitos saudables.

No capítulo III do Decreto 150/2022 polo que se establece a ordenación e o currículo da etapa de EI na C.A de Galicia indícase na súa art.18 pto.2 que: Desde a titoría coordinarase a intervención educativa do conxunto do profesorado que incida sobre o mesmo grupo de alumnos/as, de acordo co que estableza a consellaría con competencias en materia de educación. A intervención educativa terá en conta a diversidade do alumnado adaptando a práctica educativa ás características persoais, ás necesidades, aos intereses e ao estilo cognitivo dos nenos/as, e identificando as características que poidan ter incidente na súa evolución escolar co obxectivo de asegurar a plena inclusión de todo o alumnado. Os centros docentes adoptarán as medidas adecuadas dirixidas ó alumnado que presente necesidade específica de apoio educativo. Así mesmo, adoptarán a resposta educativa que mellor se adapte ás características e ás necesidades persoais das nenas e dos nenos que presenten necesidades educativas especiais.

No título II do Decreto 150/2022 polo que se establece a ordenación e o currículo da etapa de EI na C.A de Galicia indícase na súa art.23 pto.3 que: As actas de avaliación non se asinan xa que se envían dixitalmente ás familias. As actas de avaliación serán asinadas polo coordinador/a de ciclo. As actas de avaliación serán asinadas pola persoa que exerza a titoría do grupo e levarán o visto e prace do director/a do centro.

No título II do Decreto 150/2022 polo que se establece a ordenación e o currículo da etapa de EI na C.A de Galicia indícase na súa art.26 pto.2 que: O informe final de etapa será asinado polo orientador/a e levará o visto bo do director/a do centro. O informe final de etapa será asinado pola persoa que exerza a titoría do grupo do alumno/a e levará o visto bo do director/a do centro. O informe final de etapa será asinado pola persoa que exerza a titoría do grupo do alumno/a e o secretario/a ademais levará o visto bo do director/a do centro.

A Lei orgánica 3/2020, do 29 de decembro, pola que se modifica a Lei orgánica 2/2006, do 3 de maio, de educación sinala como dereitos dos pais, nais ou titores/as, en relación coa educación dos seus fillos/as ou os seus pupilos/as teñen entre outros o dereito a: Ser oídos naquelas decisións que afecten a orientación académica e profesional dos seus fillos/as. Respectar e facer respectar as normas establecidas polo centro, a autoridade e as indicacións ou orientacións educativas do profesorado. Ambas son correctas.

O proceso de apoio ás familias para enfrontar conflitos e facilitar alternativas de solución que se poden dar en diferentes contextos ao longo da vida, denomínase: Terapia. Orientación. Mediación.

Os estilos educativos parentais estrutúranse de acordo con dúas dimensións: O nivel de control e responsabilidade que leven a cabo os proxenitores e, por outro lado, o afecto e os límites que establecen os pais/nais cara aos seus fillos/as. O nivel de control e responsabilidade que leven a cabo os proxenitores e, por outro lado, o afecto e a comunicación dos pais e as nais cara aos seus fillos/as. Os límites e o control que establecen os proxenitores cos menores.

Tipos de familia: Familia unipersonal, familia espacial, familia estendida, familia de pais e nais separados, familia adoptiva, familia de acollida, familia reconstruída, familia agregada, familia monoparental, familia homoparental, familia tradicional e familia multinuclear. Familia unipersonal, familia nuclear, familia extensa, familia de pais e nais separados, familia adoptiva, familia de acollida, familia reconstruída, familia agregada, familia monoparental, familia homoparental, familia tradicional e familia multinuclear. Familia unipersonal, familia integral, familia estendida, familia temporal, familia reconstruída, familia agregada, familia monoparental, familia homoparental, familia tradicional e familia multinuclear.

O estilo educativo parental que se caracteriza polo control e a obediencia, denomínase: Autoritario. Democrático/asertivo. Neglixente/indiferente.

A comunicación triádica é propia do modelo de: Counseling. Servicios. Consulta.

O proxecto pedagóxico que supón a unión de éxito educativo e compromiso social, denomínase: Comunidades de aprendizaxe. Aprendizaxe servicio (ApS). Mediación escolar.

Dar resposta a unha disfuncionalidade familiar alta, cristalizada e alta resistencia ao cambio, así como atender procesos de duelo patolóxicos, precisa de: Orientación. Terapia. Mediación.

A toma de decisións conxunta e horizontal, que garanten a implicación de tódolos sectores dunha comunidade educativa para a mellora do proceso de ensino-aprendizaxe (E-A), denomínase: Parentalidade positiva. Partenariado. Partidario.

Que nivel de participación familiar na vida escolar é o consello escolar do centro?. Segundo. Primeiro. Terceiro.

As estruturas familiares modifícanse ao longo do tempo en: Relación e compromiso. Relación. Compromiso.

As "Xuntas Provinciais de Instrución Pública" recuperan a figura dos "País de familia", isto foi posible coa aprobación da Lei de instrución pública en 1857 (LIP), nomeouse como: Lei do primeiro bienio da segunda república. Plan do Duque de Rivas. Lei Moyano.

Segundo a teoría do desenvolvemento familiar: As familias desenvólvense e cambian seguindo un patrón. O comportamento familiar é a suma das experiencias vividas incorporadas a este e expectativas de futuro. Ambas as respostas son correctas.

A función da orientación relacionada co traballo en grupo e que se dirixe ós axentes implicados no proceso socioeducativo da familia, refírese á de: Asesoramento e colaboración. Coordinación. Diagnóstico-avaliación.

Que autor/a dos que seguen define a titoría como un "conxunto de actuacións de orientación persoal, académica e profesional deseñado polos docentes coa colaboración dos alumnos/as e da mesma institución"?. Lázaro e Asensi. Cano. Arnáiz.

O ciclo vital de familias tradúcese en catro etapas seguindo a Morato et al. (2015), coas que explica o seu proceso de desenvolvemento, tarefas e situacións; así, estaría a de formación, expansión, consolidación e apertura e…. Disolución. Resolución. Peche.

Que lei educativa establece que os centros incorporarán medidas para desenvolver a igualdade efectiva entre homes e mulleres nos plans de acción titorial e de convivencia?. LOMLOE (2020). LOE (2006). LOMCE (2013).

Os tipos de crise polos que pasan as familias son: Espontáneas, vitais, significativas e de coidado. Accidentais, vitais, estruturais e de coidado. Variable, vitais, significativas e de coidado.

Que lei establece que na composición dos consellos escolares deberase fomentar a presenza equilibrada de mulleres e homes? Esa lei recupera tamén "que a comunidade educativa participará no goberno dos centros a través do consello escolar: LOCE (2002). LOGSE (1990). LOMLOE (2020).

Arcus et al. (1993) consideran que existen dúas tendencias na implantación dos programas de orientación familiar: A formal e o informal. A prescritiva e a non prescritiva. A individual e a grupal.

Segundo o modelo de servizos actuando por programas (no sector educativo), existen tres niveis de organización: Titoría, departamento de orientación no centro escolar e equipo de orientación específico (EOE). Aula, institución e administración autonómica. Grupo, aula e institución.

As fases do modelo de programas, segundo Álvarez e Bisquerra (2012) son: Formulación de obxectivos, deseño do programa e execución do programa. Álvarez e Bisquerra nunca traballaron co modelo de programas. Análise do contexto, descrición da análise de necesidades de orientación, formulación de obxectivos, deseño, execución, avaliación e custos do programa.

Coa análise do contexto, Álvarez e Bisquerra (2012) consideraban que: Refírese á necesidade de analizar o contexto onde se desenvolve a acción titorial. Refírese, exclusivamente, á análise do contorno familiar para detectar posibles deficiencias que afecten a estabilidade da persoa. Que se debían de analizar as características da institución, as do destinatario do programa (familias, centro, etc.); servicios, recursos e variables socioeconómicas e culturais.

Segundo o capítulo II, art. 5 da Orde do 30 de maio de 2023 pola que se desenvolve o Decreto 150/2022, do 8 de setembro, polo que se establece a ordenación e o currículo da E.I na C.A de Galicia e se regula a avaliación nesa etapa educativa. A xefatura do departamento de orientación apoiará e colaborará coas persoas titoras/es nos termos establecidos no plan de acción titorial (PAT). A xefatura do departamento de orientación apoiará e colaborará coas persoas titoras/es nos termos establecidos nas sesións de avaliación. A xefatura do departamento de orientación apoiará e colaborará coas persoas titoras/es nos termos establecidos no consello escolar polo membro representante da AMPA.

En relación á captación e difusión de imaxes do alumnado para a promoción de actividades e eventos organizados polos centros educativos: Estas imaxes non poderán publicarse en aberto de forma que poidan ser accesibles indiscriminadamente. As imaxes publicadas deberán limitarse ao imprescindible e preferiblemente optarase pola captación de planos xerais. Ambas son correctas.

Pódese facilitar a información escolar do alumnado menor de idade a familiares?. Non, salvo que estivesen autorizados polos pais/nais que ostenten a patria potestade ou aos titores/as legais, e constase claramente esa autorización. Si, se estivesen autorizados polos pais/nais que ostenten a patria potestade ou aos titores/as legais, e constase claramente esa autorización. Ambas as dúas son correctas.

En caso de separación ou divorcio, ambos os dous proxenitores teñen dereito a recibir a mesma información?. Si. Nos supostos de patria potestade compartida, con independencia de quen teña a custodia. Si salvo que se achegue unha resolución xudicial que estableza a privación da patria potestade a algún dos proxenitores ou algún tipo de medida penal de prohibición de comunicación co/a menor ou coa súa familia. Ambas as dúas son correctas.

Pode o profesorado en prácticas utilizar datos persoais do alumnado para traballos universitarios?. Non. Na medida en que non se estarían tratando os datos para a educación do alumnado senón para outra finalidade, como é a formación do profesorado, tería que procederse a disociar os datos de maneira que non se poida identificar o alumnado. En caso contrario, terá que contarse co seu consentimento ou o dos seus pais, nais ou titores /as legais se son menores de 14 anos. Si se o autoriza un menor de 14 anos. Ambas as dúas son correctas.